Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2012

ΑΡΘΡΟ: Άσπρη Μέρα!

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΟ BLOG mesogios.gr ΣΤΙΣ 10 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2012
http://www.mesogios.gr/?p=4280


Tις προάλλες, μαζί με άλλους, έπαιζα τον μπογιατζή. Περαστικός εθελοντής… Τις εποχές που οι αγελάδες ψοφούν απ’ την πείνα, μάθε τέχνη κι άστηνε. Το τρως τ’ αλλουνού το μεροκάματο, αλλά είναι και τ’ άτιμο το ζωνάρι που το σφίγγεις…
Κάτι σκαμπάζω από χρώματα, αλλά η μπογιατική με τα ρολά και τις βούρτσες θέλει μαστοριά, τεχνική και υπομονή. Και σπιτικά μπισκότα!
Η αλήθεια είναι πως οι ταλαίπωροι και πολυκαιρισμένοι τοίχοι μια χαρά τις δέχονταν τις ατσούμπαλες πανωχεριές-κατωχεριές μας. Είχανε κάμποσα χρόνια να βαφτούν και λογής λογής γεωμετρικά και ψυχεδελικά σχέδια είχαν σκαρώσει πάνω τους οι κορνίζες και το ερ κοντίσιον (η εκδίκηση των «ψωνισμένων» με τα ελληνικά…). Τουτέστιν, έκλαιγαν δάκρυα σοβά, από τη συγκίνηση που θα έβλεπαν και πάλι «άσπρη» μέρα. (Εντάξει… στα δάκρυα έβαλα κι εγώ το χεράκι μου, που το παράκανα με τη σπάτουλα).
Ήταν καλό το συνεργείο, μικροί, μεγάλοι, αγόρια, κορίτσια, ντόπιοι αλλά και εκ …Παρισίων, κι ένας πιτσιρικάς που χαιρόταν να δίνει σάλτα στον αέρα, όταν βαριόταν τη βούρτσα. Και τα μπισκότα σπιτικά, μη ξεχνιόμαστε!
Το ποτάμι δε θα το πάρει (ακόμα) για το ποιος είναι ο τόπος ανάμεσα σ” εκείνους τους τοίχους. Είναι ιερός και ιερή η απόφαση του νοικοκύρη του να τον ζωντανέψει. Γιατί αργοπέθαινε! Σάπιζε! Μούχλιαζε! Και η μούχλα δεν κάνει διακρίσεις στους τόπους, κι ας είναι ιεροί. Θα πάει και θα κάτσει. Και, μα το Γουτεμβέργιο, εκεί δεν έπρεπε να κάτσει. Ίσως, το πολύ πολύ να της επιτρέψουμε να αφήσει τ’ άρωμα της σε δυο τρεις γωνιές. Να κρατά ζωντανό το μυστήριο από κάτι εποχές παλιές. Τα υπόλοιπα θα ασπρίσουν όλα! Με βούρτσα, ρολό και μπόλικη μπογιά!
Στο τέλος (θα πάρει καιρό και πολλά μπισκότα…) όλο το συνεργείο θα κάνει σάλτα στον αέρα μαζί με τον πιτσιρικά από ικανοποίηση. Αν περάσετε από κει βάλτε κι εσείς κανά χεράκι!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου