Σάββατο, 8 Σεπτεμβρίου 2012

ΑΡΘΡΟ: Φούσκες

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΟ BLOG mesogios.gr ΣΤΙΣ 07 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2012
http://www.mesogios.gr/?p=3783

Όπως προείπα, στο blog τούτο θα εξασκώ και ένα ενδιαφέρον εγκεφαλικό παιχνίδι, εκπαιδευτικού χαρακτήρα: μικρά άρθρα με θέμα …οτιδήποτε! Η …«λογοτεχνία της Coca Cola».
Σήμερα θα πω για …φούσκες. Όχι αυτές του χρηματιστηρίου, μακριά από μένα, δε σκαμπάζω κιόλας γρι. Αλλά για τις φούσκες αέρα στο πλαστικό περιτύλιγμα. Τις έχω συχνά στα χέρια αυτές τις μέρες λόγω επικείμενης μετακόμισης αγαπημένων προσώπων. Αυτές που αν πάει το χέρι και σκάσει μία μετά χρειάζεται οπωσδήποτε κάποιος για να σε σταματήσει. Θα μου πεις… και καλά: πως σου ήρθε να μιλήσεις για φούσκες; Και γιατί θα μου στερήσεις εμένα τη χαρά να τις σπάω; Eγώ θα σου πω πως είναι ένα, χαζό αν θες, παράδειγμα για κάτι που κάνουμε χωρίς να μας δίνει στο τέλος κανένα όφελος. Μας ζημιώνει κιόλας. Μένουμε χωρίς περιτύλιγμα…
Κοινώς αναφέρομαι στο χρόνο που αφιερώνουμε σε κάτι το οποίο αν είχε αντικατασταθεί με κάτι άλλο, πιο δημιουργικό, στο τέλος θα μας είχε προσφέρει κάτι περισσότερο. Χρήσιμες ασχολίες, αντί για …φούσκες. Οι 24 ώρες της ημέρας είναι υπέρ αρκετές για εργασία, ύπνο, άσκηση, κοινωνικές επαφές, τεμπελιά, αλλά και χόμπι. Ακόμα και σε περιόδους με πεσμένη ψυχολογία, μια ώρα πχ κλεμμένη από το πνευματοκτόνο και τρομολάγνο χαζοκούτι που θα αφιερωθεί σε κάποιου είδους πνευματική ή χειρωνακτική εργασία χωρίς κάποιο προφανές και άμεσο υλικό όφελος, μπορεί να επιδράσει τρομερά θετικά στη διάθεση και την προσωπικότητά μας. Βέβαια, εναλλακτικές όπως, ας πούμε, τα ηλεκτρονικά παιχνίδια δεν διεκδικούν -κατά την ταπεινή μου γνώμη- με αξιώσεις ένα τέτοιο ρόλο (εκτός αν είναι pacman και tetris…).
Ας αφήσουμε τις αερόφουσκες για τα τεμπέλικα απογεύματα που ξαπλώνουμε στον καναπέ ή στη βεράντα και ξεσηκώσουμε τη γειτονιά ρουφώντας το φραπέ. Ή για τα βράδια στο club, μαζί με τα φυστίκια.  Ένα βιβλίο, σύνεργα κηπουρικής, ένα πινελάκι για ζωγραφική νυχιών, ένα κειμενάκι περί ανέμων και υδάτων, μια βόλτα με το ποδήλατο, μαθήματα χορού, η πρώτη μας ομελέτα, έστω και με κομμάτια από τσόφλια…
Την επόμενη φορά, καθώς θα σπάτε φούσκες, μέχρι να έρθει κάποιος να σας σταματήσει, σκεφτείτε ποιο χόμπι θα σας ταίριαζε και δεν το έχετε ή δεν σας έχει ανακαλύψει ακόμα…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου