Πέμπτη, 6 Σεπτεμβρίου 2012

AΡΘΡΟ: Φασολάς μετά σαρδέλας!

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΟ BLOG mesogios.gr ΣΤΙΣ 22 AΥΓΟΥΣΤΟΥ 2012
http://www.mesogios.gr/?p=3594

Ομολογουμένως, τρέφω μια ιδιαίτερη εκτίμηση για το φαγητό, το καλό φαγητό, τη μαγειρική και τα λοιπά συναφή. Φυσικά, λέγοντας «καλό» φαγητό δεν αναφέρομαι απαραιτήτως μόνο στα ακριβά “gourme” πιάτα του Κολωνακίου (που μπορεί εν τέλει να είναι ένα πομπώδες όνομα στο μενού και ουσία μηδέν), αλλά και στα ταπεινά πιάτα του …Μπύθουλα, κατά Μαντάμ Σουσού.
Συνεχίζοντας λοιπόν την ανάπτυξη «ανάλαφρων» (ένεκα το θέρος) θεμάτων, θα ασχοληθώ σήμερα με τα όσπρια. Μαθαίνω πως οι πωλήσεις οσπρίων και ρυζιού έχουν μπει σε «χρυσό αιώνα» λόγω της κρίσης που κάνει το κρέας προϊόν …βιτρίνας. Πέρα απ” αυτό βέβαια, δεν θα έπρεπε ποτέ να έχουν βγει από το βδομαδιάτικο μενού. Γενιές πριν από μας οι άνθρωποι το ήξεραν αυτό, γι αυτό και ήταν ανέκαθεν «γερά σκαριά».
Χτες στη δουλειά, τρώγοντας φασολάδα, είχα κατά τύχη (άγνωστο) συνδαιτυμόνα ο οποίος απολάμβανε φακές. Ο βασιλιάς και η βασίλισσα των οσπρίων. Και οι δύο είχαμε ένα βλέμμα ευφορίας, καθότι η ώρα ήταν περασμένη για μεσημεριανό και η πείνα είχε προκαλέσει σχεδόν ολική παύση λειτουργιών (το παθαίνω αυτό).
Από το γεύμα μου όμως έλειπε ένα αξεσουάρ που ο συνδαιτυμόνας μου είχε και που ζήλεψα «σαν το μικρό κοπέλι». Είχε φέρει απ’ το σπίτι μια κονσέρβα σαρδέλα. Δυστυχώς το εστιατόριο δεν παρείχε αυτό το είδος. Παρότι δε γνωριζόμασταν, ο άγνωστος μου προσέφερε ολίγον από σαρδέλα, κάνοντας ακόμα νοστιμότερη τη φασολάδα. Γνωστός ο πατριωτισμός και η αλληλεγγύη του Έλληνα.
Το ψαρικό στο όσπριο είναι σαν εκείνο το καταπληκτικό άρωμα που φοράει στο τέλος της περιποίησης η γυναίκα και προκαλεί στιγμιαίες ζαλάδες στον άνδρα. Είναι ωραία και χωρίς αυτό, αλλά με αυτό είναι ακόμα μεγαλύτερος πειρασμός. Κακά τα ψέματα, η μύτη είναι σημαντικό εργαλείο!
Όσπριο και ψαρικό (ας είναι και κονσέρβα) είναι βασιλικό γεύμα! Κι ας μην είναι χαβιάρι ή σολομός. Σαρδελάκι με ντομάτα, ή λαδολέμονο και καυτερές πιπερίτσες.
Έχω ένα άδειο συρτάρι στο γραφείο. Μάλλον θα το γεμίσω τσίγκινα κουτάκια με λογιώ-λογιώ θαλασσινά, για τα …αριστοκρατικά γεύματα του Μπύθουλα!
Σύντομα όμως θα πρέπει να πάρω και ολίγον από σολομό, τον οποίο πεθύμησα…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου